Waarom zoveel vrouwen een fotoshoot willen, maar het blijven uitstellen

Er zijn vrouwen die mij al lange tijd volgen. Soms maanden. Soms jaren.

Ze kijken mee, lezen en liken af en toe iets. En dan zeggen ze, vaak bijna verontschuldigend:“Eigenlijk wil ik dit al heel lang. Maar ja…” Dat “maar ja” hoor ik vaker dan het “ja”. En het gaat zelden over tijd of geld. Het gaat bijna altijd over iets anders.

Waarom vrouwen hun fotoshoot blijven uitstellen.

Veel vrouwen willen wél een fotoshoot. Maar ze stellen hem uit omdat ze denken dat er eerst iets moet veranderen. Eerst wat afvallen. Eerst zekerder worden. Eerst weten wie ze zijn. Eerst leren ontspannen voor een camera.

Alsof een fotoshoot iets is wat je pas mag doen als je er klaar voor bent. Als je het gevoel hebt dat je “goed genoeg” bent. Wat ik zie, is dat dit uitstellen vaak niets te maken heeft met niet durven. Het heeft te maken met voorzichtig zijn. Met jezelf willen beschermen.

Het idee dat je er eerst ‘klaar voor’ moet zijn.

Veel vrouwen zijn bang voor wat ze zullen zien op foto’s. Niet zozeer voor de foto zelf, maar voor het gevoel dat die oproept“Wat als ik mezelf niet mooi vind?”“Wat als ik alleen maar zie wat er niet klopt?”“Wat als dit bevestigt wat ik eigenlijk al van mezelf denk?”

Dat zijn geen oppervlakkige gedachten. Dat zijn hele menselijke, diepe twijfels. Een fotoshoot wordt dan iets groots. Iets wat bijna te veel betekenis krijgt. Maar een fotoshoot is geen test. Geen bewijs. Geen moment waarop je moet laten zien dat je het snapt of dat je er bent.

Wat ik zie bij vrouwen die uiteindelijk wel komen.

De vrouwen die uiteindelijk bij mij voor de camera staan, zijn niet ineens zelfverzekerder dan anderen. Ze zijn niet per se extravert. Ze hebben ook hun twijfels. Het verschil is niet dat zij minder onzeker zijn. Het verschil is dat zij op een punt zijn gekomen waarop ze voelen: Ik hoef mezelf niet eerst te verbeteren om mezelf te mogen laten zien.

Dat moment komt zelden vanzelf. Niet door te wachten en niet door nog meer nadenken. Het ontstaat doordat iemand zichzelf serieus neemt. Tijdens een shoot zie ik vaak iets zachts gebeuren. Geen grote doorbraken en geen drama, maar een ontspanning. Een houding die niet bedacht is. Een blik die niet “moet”. En achteraf hoor ik dan:

“Dit voelde eigenlijk heel normaal.”Of:“Zo ben ik ook.”

Misschien is wachten niet wat je nodig hebt.

Als je een fotoshoot steeds uitstelt, is de vraag misschien niet: Waarom durf ik het nog niet? Maar eerder: Wat denk ik dat er eerst moet veranderen, voordat ik mezelf dit gun?

Misschien hoef je niet eerst iemand anders te worden. Misschien hoef je niet eerst iets op te lossen. Misschien is het niet de timing die ontbreekt, maar de toestemming. En misschien mag die toestemming ook zacht zijn.

Herken je dit? Dan nodig ik je uit om te lezen hoe een fotoshoot bij mij verloopt. Rustig, zonder haast en zonder dat je iets hoeft te bewijzen.