Ik weet wat ik wil..... en toch blijf ik hangen.

Ik weet wat ik wil.

Ik weet hoe het werkt. Ik zie het voor me. Ik voel zelfs dat het dichterbij is dan ooit.

En toch… vind ik het soms moeilijk om koers te houden.

Alsof ik steeds weer teruggetrokken word in een oud patroon.

Iets wat bekend voelt. Maar allang niet meer comfortabel is.

Ik wil anders, maar ergens blokkeer ik.

En dan ga je denken… Is het gebrek aan discipline? Karakter? Kan ik het misschien gewoon niet goed genoeg?

Maar diep vanbinnen weet ik dat dat het niet is.

Het is die vertrouwde kooi. Die plek waar je jezelf klein houdt, omdat je precies weet hoe het daar werkt.

En ondertussen…ben ik met mijn hoofd al verder.

Ik voel dat ik met mijn bedrijf toe ben aan een volgende fase.

Ik zie het al voor me, maar mijn gevoel…lijkt soms nog vast te zitten in een oude versie van mezelf.

En misschien is dat het wel.

Dat groei niet alleen een keuze is, maar ook iets wat je moet toelaten.

Voor mij betekent dat: Terug naar de basis. Minder in mijn hoofd en meer vertrouwen op mijn gevoel.

Want als dat klopt… trekt de rest vanzelf mee.

Weten dat het goed komt. En daarop durven vertrouwen. Ook als het nog niet helemaal logisch voelt.

Soms zijn dit soort dingen moeilijk onder woorden te brengen.

Maar als je dit voelt, dan weet je precies wat ik bedoel.

Herkenbaar?

Do I make sense?

🤍