Waarom ik fotograaf ben geworden (en wat mijn ‘why’ is)
- Marye Photography

- 28 jun 2024
- 2 minuten om te lezen
Half negen. Ik rijd met Otis naar het bos, zoals elke ochtend nadat ik de kinderen naar school heb gebracht. Weer of geen weer. Als ik niet met mezelf in discussie ga, doe ik het gewoon. Soms moet je niet te veel nadenken.
Het waait. Het regent. Mijn laarzen verdwijnen in modderige paadjes. En toch geniet ik. Dit uurtje buiten is van mij. Hier heb ik de beste gesprekken – met mezelf. En juist tijdens zo’n ochtend werd mijn ‘why’ als fotograaf helder.
Ondernemen dwong me om mezelf opnieuw te leren kennen.
Sinds ik ondernemer ben, heb ik meer over mezelf geleerd dan ooit tevoren. Ik lees boeken over mindset, leiderschap, marketing en persoonlijke groei. Ik ontmoe inspirerende mensen – ondernemers, klanten, samenwerkingspartners. Allemaal mensen die meer uit zichzelf en uit het leven willen halen. Toch voelde ik me lang een buitenstaander. Niet passend in hokjes. Niet helemaal thuis in vaste structuren. Ik dacht dat dat normaal was. Dat iedereen dat zo voelde.
Tot ik besefte dat juist dat gevoel mijn kracht was.
Ik voelde me geen ‘gewone’ fotograaf.
Mensen plakken graag labels. Een fotograaf, ja degene die foto's maakt. Maar dat label bleef niet aan mij plakken.
Ja, ik maak beelden. Maar mijn werk gaat niet over op een knopje drukken. Tijdens die regenachtige boswandeling bleef één vraag hangen: Wie ben ik als fotograaf? Wat heb ik écht te bieden? Ik had die vraag al vaker geprobeerd te beantwoorden in trainingen en workshops. Maar mijn antwoorden voelden nooit definitief. Alsof ik steeds iets probeerde te formuleren wat niet helemaal klopte.
Mijn why als portretfotograaf.
Een vriendin zei ooit tegen me:“Je zit te veel in je hoofd. Ga naar je gevoel.” Dat bleek lastiger dan gedacht. Maar ergens tussen de regen, de modder en een natte hond in de achterbak viel het puzzelstukje op zijn plek. Mijn why is geen ingewikkeld businessmodel. Ik bied een veilige haven. Een plek waar je mag zijn wie je bent. Waar je niet hoeft te presteren. Waar ruimte is om te groeien. Waar je gezien wordt, maar vooral gehoord. Dat is mijn missie als portretfotograaf.
Meer dan een fotoshoot.
In mijn studio gaat het niet alleen om mooie beelden. Het gaat om sparren. Om ideeën uitspreken. Om twijfels weg te nemen. Om iemand laten zien hoeveel talent er al in haar zit. Veel vrouwen zien maar één versie van zichzelf, die in de spiegel. Maar er zijn zoveel meer gezichten. Zoveel kanten die je zelf niet ziet. En het is magisch om te zien wat er gebeurt wanneer iemand zichzelf toestaat om zichtbaar te zijn. Wanneer ze de begrenzing loslaat en een stap zet richting het onbekende. Dat is groei. En dat is waarom ik fotograaf ben geworden.
Wat ik jou wil laten zien.
Met mijn fotografie wil ik je niet veranderen. Ik wil je laten zien wat er al is. Dat je meer in je hebt dan je denkt. Dat je mag groeien. Dat je ruimte mag innemen. Dat je jezelf serieus mag nemen. En misschien begint dat voor jou ook gewoon met een shoot voor jezelf.



Opmerkingen